دوره 13، شماره 51 - ( 1399 )                   جلد 13 شماره 51 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Shahbazi N, Bagheri B, Bayat H. Scattered we-narrator of "Khane Roshanan" by Golshiri: the cause of a vague narration. LCQ. 2020; 13 (51)
URL: http://lcq.modares.ac.ir/article-29-42884-fa.html
شهبازی نسترن، باقری بهادر، بیات حسین. ما-راوی مشوش خانه‌ روشنان گلشیری: چرایی یک روایت‌گریِ مبهم. نقد ادبی. 1399; 13 (51)

URL: http://lcq.modares.ac.ir/article-29-42884-fa.html


1- دانش آموخته دانشگاه خوارزمی ، shahbazi_nastaran@yahoo.com
2- دانشیار دانشگاه خوارزمی
3- عضو هیات علمی دانشگاه خوارزمی
چکیده:   (576 مشاهده)
براساس دسته‌ای از نظریه‌های روایت‌شناسی، گاه ممکن است راوی و بینندۀ رخدادهای داستانی با هم تفاوت داشته باشند. پیوند این دست نظریه‌ها در قالب‌های داستانی­ای که خود به لحاظ ساختمان، صناعت‌محور و دارای ساختار‌های غیرمتعارفند، باعث پیچیدگی فزایندۀ روایت می‌شود. «خانه‌روشنان» از مجموعه داستان نیمۀ تاریک ماه اثر هوشنگ گلشیری، از این‌گونه داستان‌هاست. روایت این داستان، با ساختاری مبتنی بر زاویۀ دید اول شخص جمع، در کنار برهم خوردگی نظم زمانی و ابهام‌هایی که در فرایند فهم کیستی روایت‌گر داستان وجود دارد، شناخت راویان را با مشکل مواجه کرده است. این نوشته سعی دارد با تکیه بر زاویۀ دید این داستان، ویژگی‌های منحصر به‌فرد راویان را که شامل سیلان آگاهی و انسان‌وارگی است، بررسی کند و نشان دهد که گزینش هوشمندانۀ روایت‌گر جمعی، چگونه توانسته‌است با منسجم نگه‌داشتن زبان روایی در عین غیرمتوازن بودن آگاهی راوی در بخش‌های گوناگون روایت، انسجام ساختاری داستان را حفظ کند.
     
نوع مقاله: پژوهشي اصيل | موضوع مقاله: روایت شناسی
دریافت: 1399/2/25 | پذیرش: 1399/6/29 | انتشار: 1399/6/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول