دوره 2، شماره 6 - ( 1388 )                   جلد 2 شماره 6 صفحات 70-53 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Sojoodi F. A Survey of the Tense of Persian Verbs in Boofe Koor and Sovashoon Within the Tense Theory of Weinrich. LCQ. 2009; 2 (6) :53-70
URL: http://lcq.modares.ac.ir/article-29-4246-fa.html
سجودی فرزان. بررسی زمان فعل فارسی در بوف ‌کور و سووشون* بر اساس نظریه زمان هارالد واینریش. نقد ادبی. 1388; 2 (6) :70-53

URL: http://lcq.modares.ac.ir/article-29-4246-fa.html


دانشگاه هنر
چکیده:   (8358 مشاهده)
کاربرد نظریه زمان هارالد واینریش در دو متن داستانی فارسی بوف کور و سووشون نشان می دهد تقسیم بندی متون بر اساس زمان های فعلی به دو دسته نقل و بحث توسط واینریش در داستان فارسی نیز قابل تشخیص است. زمان های نقلی، حال و آینده بخش هایی از متن را می سازند که بیشتر جنبه بحث و گفت وگو دارند. از سوی دیگر زمان های گذشته ساده، گذشته استمراری و گذشته دور (بعید) بیشتر بخش نقلی و حکایتی متن ها را تشکیل می دهند. دیگر اینکه هر دسته حال، آینده و گذشته خاص خود را داراست. در نظام بحث، زمان نقلی نقش پس نگری، حال نقطه صفر و آینده نقش پیش نگری دارد. در نظام نقل، گذشته دور نقش پس نگری دارد و گذشته ساده و استمراری هر دو نقطه صفر هستند. در زبان فارسی زمانی که نقش پیش نگری را در این نظام داشته باشد، وجود ندارد. سرانجام اینکه در نظام نقل، دو زمان گذشته ساده و استمراری عملکردی در جهت برجسته سازی دارند. قسمت هایی که با گذشته استمراری می آیند در پس زمینه و نقاط دور صحنه قرار می گیرند؛ درحالی که مورد اصلی حکایت که با گذشته ساده می آید در جلو صحنه قرار دارد.
متن کامل [PDF 203 kb]   (2406 دریافت)    

دریافت: 1388/5/7 | پذیرش: 1388/10/1 | انتشار: 1388/12/17

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.