The Literary Renewal in the Constitutional Era and the Problem of Classical Literary Heritage: An Analysis from the Perspective of the Short-term Society Theory
Document Type : Original Research
Authors
1
PHD student
2
Professor of Persian language and literature at Ferdowsi University of Mashhad
3
Oxford University
Abstract
With the occurrence of the Constitutional Revolution, the discussion on the necessity of cultural transformation and the revitalization of literary renovation flourished. One of the important aspects of this discussion was determining the relationship between ancient Iranian literature and the new situation. The modernists of this era viewed literary tradition as sterile and stagnant, seeking to destroy it instead of attempting to reinterpret it. On the other hand, traditionalists took a worshipful approach to tradition, condemning any critique of classical tradition. In this article, after providing a historical overview, the critical aspects of the modernist approach to classical tradition are listed. These aspects include the outdated language, elitism, narrow and regional perspectives, inability to address the requirements and needs of the new world, justifying authoritarian power, neglecting the social function of literature, and non-revolutionary and accommodative nature. Subsequently, this destructive perspective is analyzed from the perspective of short-term society theory. This analysis reveals that the merciless critique of the modernists is an expression of their disregard for the necessity of capital accumulation, while also highlighting the absence of the concept of critique and its vital role in cultural development and progress. Furthermore, these critics paid no attention to the nature of the authoritarian government, for which no alternative was conceivable, and they were oblivious to the key role of power institutions in the cultural life of society.
Extended Abstract
Introduction
One of the questions that emerged alongside the Constitutional Revolution in the cultural scene of Iran was the discussion on the necessity of renewal. One important aspect of this debate was determining the relationship between ancient Iranian literature and the new context. A significant group of modernists believed that the ancient literary tradition was stagnant and that preserving it was futile. On the other hand, traditionalists adopted a reverential perspective that rejected any criticism of classical tradition.
Questions: In the sociological analysis of the conflict between reformists and traditionalists in the Constitutional Era, we will seek answers to the following questions. 1- What are the main criticisms of the modernist movement towards classical tradition? 2- What are the main characteristics of this conflict from the perspective of the short-term society theory?
Theoretical Framework
The theoretical framework of this research is the theory of short-term society, which tries to explain the relationship between the state and the nation and other social aspects from the perspective of historical sociology. Based on the comparative study of Iranian and European tradition, this theory points out the important differences between these two cultures. Although this theory has not been formulated specifically in the field of literature, but considering the capacities that exist in this theory and also due to the deep connection between literature and politics in Iranian society, it can be used in this interdisciplinary research.
The main criticisms towards classical tradition
The main chapters of the critique of modernists on classical tradition can be summarized as follows: 1- outdated language. 2- elitist and anti-populist literature. 3- having limited and local concerns. 4- vulnerability to new paradigms. 5- disregard for the social role of literature. 6- enhancement of authoritarianism.
Analysis from the perspective of theory
The analysis of this subject from the perspective of the short-term society theory demonstrates the following aspects: 1- The destruction of tradition and the problem of capital accumulation deficiency: The radical modernists failed to acknowledge that renewal could only be logical if it first embraced a peaceful coexistence with tradition and gradually constructed a new aesthetic system. 2- Lack of the concept of critique. 3- Disregard for the nature of authoritarian governance. 4- Neglect of the economic dependence of literature on power institutions.
Extended Abstract
Introduction
One of the questions that emerged alongside the Constitutional Revolution in the cultural scene of Iran was the discussion on the necessity of renewal. One important aspect of this debate was determining the relationship between ancient Iranian literature and the new context. A significant group of modernists believed that the ancient literary tradition was stagnant and that preserving it was futile. On the other hand, traditionalists adopted a reverential perspective that rejected any criticism of classical tradition.
Questions: In the sociological analysis of the conflict between reformists and traditionalists in the Constitutional Era, we will seek answers to the following questions. 1- What are the main criticisms of the modernist movement towards classical tradition? 2- What are the main characteristics of this conflict from the perspective of the short-term society theory?
Theoretical Framework
The theoretical framework of this research is the theory of short-term society, which tries to explain the relationship between the state and the nation and other social aspects from the perspective of historical sociology. Based on the comparative study of Iranian and European tradition, this theory points out the important differences between these two cultures. Although this theory has not been formulated specifically in the field of literature, but considering the capacities that exist in this theory and also due to the deep connection between literature and politics in Iranian society, it can be used in this interdisciplinary research.
The main criticisms towards classical tradition
The main chapters of the critique of modernists on classical tradition can be summarized as follows: 1- outdated language. 2- elitist and anti-populist literature. 3- having limited and local concerns. 4- vulnerability to new paradigms. 5- disregard for the social role of literature. 6- enhancement of authoritarianism.
Analysis from the perspective of theory
The analysis of this subject from the perspective of the short-term society theory demonstrates the following aspects: 1- The destruction of tradition and the problem of capital accumulation deficiency: The radical modernists failed to acknowledge that renewal could only be logical if it first embraced a peaceful coexistence with tradition and gradually constructed a new aesthetic system. 2- Lack of the concept of critique. 3- Disregard for the nature of authoritarian governance. 4- Neglect of the economic dependence of literature on power institutions.
Keywords
Subjects
آخوندزاده، فتحعلی. (1351). مقالات. به کوشش محمد باقر مؤمنی. تهران: آوا.
------- . (1357). الفبای جدید و مکتوبات. به کوشش حمید محمدزاده، تبریز: احیاء.
آدمیت، فریدون . (1357). اندیشه های میرزاآقاخان کرمانی. تهران: پیام.
آرینپور، یحیی. (1351). از صبا تا نیما. 2 جلد. چاپ دوم. تهران: شرکت سهامی کتاب های جیبی.
ادیبالممالک، میرزاصادقخان امیری (فراهانی). (1312). دیوان کامل ادیبالممالک. به تدوین و تصحیح و حواشی وحید دستگردی. تهران: ارمغان.
ایرج میرزا. (1342). دیوان اشعار. به اهتمام محمد جعفر محجوب. تهران: اندیشه.
بهار، محمدتقی بهار، محمدتقی (1297). «مرام ما». دانشکده. ش 1. صص 1-7.
------- . (1355). بهار و ادب فارسی. به کوشش محمد گلبن. 2 جلد. تهران:شرکت سهامی کتابهای جیبی.
حافظ، خواجه شمسالدین محمد. (1373). دیوان حافظ. براساس نسخه خلخالی (827 ق). مصحح بهاءالدین خرمشاهی. تهران: نیلوفر.
حریری، ناصر. (1372). درباره هنر و ادبیات، گفت و شنودی با احمد شاملو. بابل: آویشن.
حسنی فر، عبدالرحمن. (1399). «ارزیابی و تحلیل نقدهای وارد شده بر آراء کاتوزیان در مورد استبداد ایرانی، جامعه کوتاهمدت و تضاد دولت و ملت». جستارهای سیاسی معاصر. سال یازدهم. ش 3 (پاییز 1399). صص 61-89.
-------. (1400). «بررسی انتقادی دیدگاه جامعه کلنگی یا جامعه کوتاهمدت». جامعهشناسی سیاسی ایران. سال چهارم . ش۴ (زمستان ۱۴۰۰). صص 105-125.
حمیدی، مهدی. (1366). دیوان حمیدی. تهران: پاژنگ.
دورانت، ویل. (1378). تاریخ فلسفه. ترجمه عباس زریاب خوئی. تهران: علمی و فرهنگی.
سعدی، مصلح بن عبداله. (1386). کلیات سعدی. از روی نسخه تصحیحشده محمدعلی فروغی. تهران: ققنوس.
شاملو، احمد. (1377). احمد شاملو، مجموعه آثار، دفتر یکم: شعرها. تهران: نگاه.
شفیعی کدکنی، محمدرضا. (1390). با چراغ و آینه، در جستجویِ ریشه های تحول شعر معاصر. تهران: سخن.
عابدی، کامیار. (1391). جدال با سعدی در عصر تجدد. شیراز: دانشنامۀ فارس.
عشقی، محمدرضا. (1350). کلیات مصور عشقی. به کوشش علیاکبر مشیر سلیمی. تهران: امیرکبیر.
کریمی حکاک، احمد . (1394). طلیعۀ تجدد در شعر فارسی. ترجمۀ مسعود جعفری. چاپ سوم. تهران: مروارید.
کسروی، احمد. (1367). بهاییگری، شیعیگری و صوفیگری. زاربروکن: نوید.
------- . (1376). قیام شیخ محمد خیابانی. با مقدمه و حواشی و ویرایش محمدعلی همایون کاتوزیان. تهران: مرکز.
کرمانی، ناظم الاسلام. (1376). تاریخ بیداری ایرانیان. به اهتمام علی اکبر سعیدی سیرجانی. جلد1. چاپ پنجم. تهران: پیکان.
معظمی، منوچهر. (1394). «معماری معاصر ایران، جامعه کوتاه مدت- معماری کوتاه مدت». فیروزه اسلام. ش۱ (پاییز و زمستان 1394). صص 39-62.
موسوی، سیدقائم؛ موسوی، حجتاله. (1399). «بررسی تطبیقی علل شکست جنبشهای دموکراتیک مشروطه در ایران و ترکیه با اتکاء به نظریه جامعه کوتاهمدت». پژوهش ملل. ش ۵۱ (فروردین 1399). صص 33-53.
نفیسی، سعید. (1344). تاریخ شهریاری شاهنشاه رضاشاه پهلوی. تهران: شورای مرکزی جشنهای بنیادگزاری شاهنشاهی ایران.
همایون کاتوزیان، محمدعلی. (1380). تضاد دولت و ملت، نظریه تاریخ و سیاست در ایران. ترجمۀ علیرضا طیب. تهران: نی.
--------------. (1381). «کسروی و ادبیات». ایراننامه. شماره 78 و 79 (بهار و تابستان 1381). صص 171-193.
-------------- . (1385). سعدی شاعر عشق و زندگی. تهران: مرکز.
------- . (1389). درباره جمالزاده و جمالزاده شناسی. تهران: سخن.
یغمایی، حبیب. (1316). تعلیم و تربیت:سعدینامه. سال هفتم. شمارۀ 11 و 12(اسفند 1316).
------- . (1357). الفبای جدید و مکتوبات. به کوشش حمید محمدزاده، تبریز: احیاء.
آدمیت، فریدون . (1357). اندیشه های میرزاآقاخان کرمانی. تهران: پیام.
آرینپور، یحیی. (1351). از صبا تا نیما. 2 جلد. چاپ دوم. تهران: شرکت سهامی کتاب های جیبی.
ادیبالممالک، میرزاصادقخان امیری (فراهانی). (1312). دیوان کامل ادیبالممالک. به تدوین و تصحیح و حواشی وحید دستگردی. تهران: ارمغان.
ایرج میرزا. (1342). دیوان اشعار. به اهتمام محمد جعفر محجوب. تهران: اندیشه.
بهار، محمدتقی بهار، محمدتقی (1297). «مرام ما». دانشکده. ش 1. صص 1-7.
------- . (1355). بهار و ادب فارسی. به کوشش محمد گلبن. 2 جلد. تهران:شرکت سهامی کتابهای جیبی.
حافظ، خواجه شمسالدین محمد. (1373). دیوان حافظ. براساس نسخه خلخالی (827 ق). مصحح بهاءالدین خرمشاهی. تهران: نیلوفر.
حریری، ناصر. (1372). درباره هنر و ادبیات، گفت و شنودی با احمد شاملو. بابل: آویشن.
حسنی فر، عبدالرحمن. (1399). «ارزیابی و تحلیل نقدهای وارد شده بر آراء کاتوزیان در مورد استبداد ایرانی، جامعه کوتاهمدت و تضاد دولت و ملت». جستارهای سیاسی معاصر. سال یازدهم. ش 3 (پاییز 1399). صص 61-89.
-------. (1400). «بررسی انتقادی دیدگاه جامعه کلنگی یا جامعه کوتاهمدت». جامعهشناسی سیاسی ایران. سال چهارم . ش۴ (زمستان ۱۴۰۰). صص 105-125.
حمیدی، مهدی. (1366). دیوان حمیدی. تهران: پاژنگ.
دورانت، ویل. (1378). تاریخ فلسفه. ترجمه عباس زریاب خوئی. تهران: علمی و فرهنگی.
سعدی، مصلح بن عبداله. (1386). کلیات سعدی. از روی نسخه تصحیحشده محمدعلی فروغی. تهران: ققنوس.
شاملو، احمد. (1377). احمد شاملو، مجموعه آثار، دفتر یکم: شعرها. تهران: نگاه.
شفیعی کدکنی، محمدرضا. (1390). با چراغ و آینه، در جستجویِ ریشه های تحول شعر معاصر. تهران: سخن.
عابدی، کامیار. (1391). جدال با سعدی در عصر تجدد. شیراز: دانشنامۀ فارس.
عشقی، محمدرضا. (1350). کلیات مصور عشقی. به کوشش علیاکبر مشیر سلیمی. تهران: امیرکبیر.
کریمی حکاک، احمد . (1394). طلیعۀ تجدد در شعر فارسی. ترجمۀ مسعود جعفری. چاپ سوم. تهران: مروارید.
کسروی، احمد. (1367). بهاییگری، شیعیگری و صوفیگری. زاربروکن: نوید.
------- . (1376). قیام شیخ محمد خیابانی. با مقدمه و حواشی و ویرایش محمدعلی همایون کاتوزیان. تهران: مرکز.
کرمانی، ناظم الاسلام. (1376). تاریخ بیداری ایرانیان. به اهتمام علی اکبر سعیدی سیرجانی. جلد1. چاپ پنجم. تهران: پیکان.
معظمی، منوچهر. (1394). «معماری معاصر ایران، جامعه کوتاه مدت- معماری کوتاه مدت». فیروزه اسلام. ش۱ (پاییز و زمستان 1394). صص 39-62.
موسوی، سیدقائم؛ موسوی، حجتاله. (1399). «بررسی تطبیقی علل شکست جنبشهای دموکراتیک مشروطه در ایران و ترکیه با اتکاء به نظریه جامعه کوتاهمدت». پژوهش ملل. ش ۵۱ (فروردین 1399). صص 33-53.
نفیسی، سعید. (1344). تاریخ شهریاری شاهنشاه رضاشاه پهلوی. تهران: شورای مرکزی جشنهای بنیادگزاری شاهنشاهی ایران.
همایون کاتوزیان، محمدعلی. (1380). تضاد دولت و ملت، نظریه تاریخ و سیاست در ایران. ترجمۀ علیرضا طیب. تهران: نی.
--------------. (1381). «کسروی و ادبیات». ایراننامه. شماره 78 و 79 (بهار و تابستان 1381). صص 171-193.
-------------- . (1385). سعدی شاعر عشق و زندگی. تهران: مرکز.
------- . (1389). درباره جمالزاده و جمالزاده شناسی. تهران: سخن.
یغمایی، حبیب. (1316). تعلیم و تربیت:سعدینامه. سال هفتم. شمارۀ 11 و 12(اسفند 1316).
