جستجو در مقالات منتشر شده
۲ نتیجه برای بافتگرایی
مسعود آلگونه جونقانی،
دوره ۱۴، شماره ۵۶ - ( ۱۰-۱۴۰۰ )
چکیده
پژوهش حاضر برآن است تا با طرح جهان ادبی بهمثابۀ جهان ممکن، ضمن قول به خودبسندگی اثر ادبی، بدیلی دربرابر آن دسته از نظریاتی بهدست دهد که اثر ادبی را بازتاب وضع امور در جهان واقع تلقی میکنند. به همین سبب پس از طرح بحثی درباب خودبسندگی اثر ادبی که بهواسطۀ نیروهای درونسو شکل میگیرد، موضوع بافتگرایی را از موضع کلانِ فرهنگی، پدیدارشناختی و زبانشناختی میکاود. این پژوهش بهلحاظ روشی، تلفیقی از رویکردهای پدیدارشناختی و زبانشناختی را در بررسی بافت ادبی بهکار میبندد تا اصول موضوعۀ جهان ممکن ادبی را در پرتو موضوعاتی مانند صورتهای سمبلیک، تمامیت، ناهمسانی معناشناختی، ناممکنِ محتمل، منطق درونی اثر و خوانش نشانهشناختی تبیین کند. در این بررسی، مشخص میشود که در معناشناسی جهان ممکن ادبی، نظریۀ هماهنگی صدق در قیاس با نظریۀ تطابق صدق کارایی بیشتری دارد و جهان ادبی، ضمن تعلیق کارکرد ارجاعی متن، شکلگیری معنا را نه از طریق ارجاع به وضعیت امور در جهان خارج، بلکه از طریق انتظام درونی اثر ممکن میسازد.
دوره ۲۷، شماره ۲ - ( ۱۰-۱۴۰۲ )
چکیده
در حقوق ایران دو نظریه در تفسیر قرارداد مطرح است: نظریه «تفسیر بر مبنای قصد مشترک طرفین» در برابر نظریه «تفسیر اجتماعی و آزاد». در حقوق امریکا «متنگرایی» و «بافتگرایی» از مهمترین نظریههای تفسیر قرارداد هستند. نظریههای دیگری در حقوق امریکا مطرحند که عبارتند از: «لفظگرایی»، «عینیتگرایی»، «ذهنیتگرایی»، و «تفسیر بافتیـعینی» که تلفیقی از رویکردهای ذهنیتگرا و عینیتگرا است. پرسش این است که نقاط ضعف و قوت نظریههای تفسیری کدامند و میان نظریههای تفسیر قرارداد در حقوق ایران و حقوق امریکا چه نسبتی میتوان برقرار کرد. در پژوهش حاضر با روش توصیفی- تحلیلی مشخص شده است که در حقوق امریکا، اگرچه نظریههای بافتگرا و ذهنیتگرا مدعیاند به بهترین وجه قصد واقعی اشخاص را بهعنوان هدف اصلی تفسیر کشف و به نحو کامل «اصل آزادی اراده» را تضمین میکنند، به نظر میرسد متنگرایی و عینیتگرایی درعینحال که ارزشهای حقوقی چون ثبات معاملات و اعتماد به قصد مشروع اشخاص را حفظ میکنند، ارزشهای اقتصادی چون کارایی و سود حداکثری در معاملات را نیز تأمین میکنند. بنابراین در تفسیر قرارداد متنگرایی با رویکرد عینی نسبت به بافتگرایی و ذهنیتگرایی وجوه برتری بیشتری دارد. عدم اتکا بر نظریههای تفسیر متن و عدم توجه به معیارهای اقتصادی چون کارایی و سود حداکثری از عمدهترین ضعفهای نظریههای تفسیر قرارداد در حقوق ایران است. تفسیر قرارداد با رویکرد قصد باطنی در ایران با نظریههای ذهنیتگرا و بافتگرا در امریکا قرابت دارد و تفسیر بر اساس قصد ظاهری را میتوان با نظریههای عینیتگرا و متنگرا نزدیک دانست.