دوره 5، شماره 20 - ( 1391 )                   جلد 5 شماره 20 صفحات 99-120 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشجوی دکتری تئاتر / دانشگاه تهران مدیرمسئول / آکادمی هنر
2- دانشیار / دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده هنر و معماری
3- دانشیار / دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده علوم انسانی
چکیده:   (8141 مشاهده)
در ورود مطالعات بینامتنی در هنر توجه برخی اندیشمندانِ بینامتنیت در تحلیل‎های بینامتنی از مطالعات ژرار ژنت به سازوکارهای مختلف متن جلب شده است. ژنت خود با طرح ترامتنیت 5 قسم از این روابط را پیش‎روی تحلیل‎گران متن گذاشت. این مطالعات به مرور زمان به سینما نیز راه یافت. هدف این مقاله بررسی ابرمتن‎ها و پیرامتن‎ها -دو جزء ترامتنیت- در سینمای ایران است. در مواجهه با برگرفتگی‎های سینمایی متوجه خواهیم شد یک متنِ فیلمی از متون دیگر چه ادبی و چه دیگر متون، به صورت‎های مختلف برمی‎گیرد. یکی از مسائل این پژوهش شناخت انواع برگرفتگی‎های سینمایی و ویژگی‎های آن‎هاست. در روابط پیرامتنی، متنی در آستانه متن دیگر قرار می‎گیرد و به نظر می‎رسد نسبت آن با زمان اکران مهم‎ترین مسئله در این رابطه است. هدفی که در راستای این مسائل دنبال می¬شود معرفی الگویی از روابط بینا-متنی است که انواع این برگرفتگی‎ها و روابط زمانی پیرامتنی را در سینمای ایران مشخص ¬کند. برای رسیدن به مناسبات ابرمتنی و پیرامتنی در سینمای ایران؛ برخی از فیلم‎های سینمای ایران در دو دهه 1370 و 1380 مورد مطالعه قرار گرفته است.
متن کامل [PDF 169 kb]   (1693 دریافت)    
نوع مقاله: نظری | موضوع مقاله: نقد نشانه شناختی|نقد فیلم
دریافت: 1391/3/24 | پذیرش: 1391/9/3 | انتشار: 1391/9/20