Conceptual Model of the Relationship Between "Discourse" and "Meaning" Based on Bidel Dehlavi's Sonnets

Document Type : Original Research

Authors
sasan najafi 1
Ali Reza Ali Reza 2
1 PH.D student Urmia university
2 Member of the Faculty of Persian Language and Literature, Urmia University
Abstract
Almost all researchers have accepted that meaning is formed in the intersection of the mind of the author, the text, and the mind of the audience. But this proposition is incomplete and unjustifiable if one does not pay attention to the meaning of the discourse. This is because the author's mode of operation, the subject and organization of the text, and the thoughts of the audience are all determined by rules of discourse. This article attempts to provide a conceptual model from the perspective of Michel Foucault's philosophy and considers Bidel Dehlavi as an example. This model describes the relationship between discourse and meaning. Moreover, this model is a comprehensive system for the study of Persian poets.

Extended Abstract

Almost all researchers have accepted that meaning is formed in the intersection of the mind of the author, the text, and the mind of the audience. But this proposition is incomplete and unjustifiable if one does not pay attention to the meaning of the discourse. This is because the author's mode of operation, the subject and organization of the text, and the thoughts of the audience are all determined by rules of discourse. This article attempts to provide a conceptual model from the perspective of Michel Foucault's philosophy and considers Bidel Dehlavi as an example. This model describes the relationship between discourse and meaning. Moreover, this model is a comprehensive system for the study of Persian poets.

The conceptual model includes five principles: 1- All elements of discourse in the ruling power design the system to strengthen knowledge. This system produces the desired knowledge of the ruling class. Meanwhile, the great poets destroy the rules of discourse and produce new knowledge. Any research that intends to interpret the works of creative poets ignores all the achievements of the poet. These studies require the reader to interpret the works of creative poets in terms of old meanings. 2- The subject of the discourse is not the most important part of a discourse. Mystical literature considers mysticism as its subject, not as the main axis that determines its rules. The research that shows that a mystical idea manifests itself in a poem serves this intellectual idea and destroys all literary aspects of the poet's work. Poetry has three different approaches to discourse: expanding the boundaries of discourse; making fun of its rules; resisting its rules. In all these cases, he must have been able to use the symbols of this discourse differently. 3- The subject is not the reason for the unity of propositions. Two sets of propositions with the same subject are not necessarily present in the same discourse. What binds a set of propositions in a discourse is the same discourse formulation. This discourse formulation contains rules that determine the order between propositions, not their content. Therefore, in mystical literature, one should pay attention to the breaks that occurred between different periods of mystical literature. This difference in the discourse formulation of the different periods means different interpretations of the mystical concepts in the different periods. 4- The subjects of each discourse declare the knowledge that is supported by that discourse. It is difficult to gain knowledge in a course that does not do this. In the field of literature and art, creators try to avoid the production of knowledge and focus on enhancing intuitive understanding. For this reason, any study that aims to transform the content of the works of creative poets into the knowledge mentioned above serves the rules of discourse and not the poet. 5- The discourses described in the works of Michel Foucault are scientific. Scientific texts adhere to certain principles in every era. But literature is inherently inconsistent with this adherence. Literature means a stream of successive ruptures. But you can find poets whose similarities are greater than their differences. These poets fall into one style. So in literary studies, the differences between poets of the same style are as important as their similarities. Therefore, you should determine not only the extent to which a poet adheres to the rules of his style, but also the extent to which he deviates from the norm.

Keywords

Subjects

اکبری گندمانی، ا.، و کمالی بانیانی، م. (1398). چشم اندازهای تازه ساختار بلاغیِ تشبیه در اشعار بیدل دهلوی. زبان و ادبیات فارسی (مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه خوارزمی), 27(86 ), 31-59.
حسنلی، ک. (1387). بازخوانی فرمالیستی غزلی از بیدل. نقد ادبی, 1(2), 29-38.
حق جو، س.، و سرمدی، م. (1396). کنایه های ترکیبی در غزلیات بیدل. پژوهش زبان و ادبیات فارسی, -(46 ), 45-67.
خواجات، ب. (1387). عوامل ایجاد ابهام در شعر معاصر فارسی . ادبیات عرفانی و اسطوره شناختی (زبان و ادبیات فارسی), 4(11), 75-97.
خواص، امیر (1390) ادوار تاریخی آیین هندو و نقش آن در تحول نظام خدایان هندو، معرفت ادیان شماره 8 - 93 تا 116.
دانشگاه علامه طباطبائی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی
داودی مقدم, فریده. (1390). بازتاب غم، رنج و ناامیدی در سبک هندی (با تکیه بر غزلیات طالب آملی). مطالعات زبان و ادبیات غنایی, 1(1), 83-98.
دزفولیان راد، ک.، و علی مددی، م.، و طالبی، م. (1389). نگاهی جامعه شناختی به انسجام گریزی غزل سبک هندی (بررسی ارتباط جهان نگری شاعران سبک هندی با ساختار غزل این سبک بر اساس نظریه ساختارگرایی تکوینی لوسین گلدمن). تحقیقات تعلیمی و غنایی زبان و ادب فارسی, 2(3), 55-78. 1
ذاکری، ا. (1396). تحلیل انتقادی گفتمان عرفانی در غزل های حافظ. عرفان اسلامی (ادیان و عرفان), 14(53 ), 185-200.
رابینو، پل. دریفوس هیوبرت (1379). میشل فوکو فراسوی ساختگرایی و هرمنوتیک، ترجمه: حسین بشیریه، تهران: نشر نی.
ساجد، غ.، و ماحوزی، ا.، و اوجاق علی زاده، ش. (1399). نوآوری های تشبیه در غزلیات بیدل دهلوی. سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب), 13(6 (پیاپی 52) ), 191-212.
شیری، ق. (1388). سبک هندی مظهر مقاومت منفی. متن پژوهی ادبی (زبان و ادب پارسی), 13(41), 65-82.
عباس‌زاده نیاری یاسر (1389) تحلیل زمینه‌های اجتماعی در ایجاد تصاویر شعری در دوره‌ی سبک هندی بر اساس دیوان صائب، دانشگاه تبریز
عباسی منتظری، ل.، و آریان، ح. (1393). تحلیل فلسفی- عرفانی وجوب و امکان در غزلیات برگزیده بیدل دهلوی. عرفان اسلامی (ادیان و عرفان), 10(39), 193-207.
عبدالهی، م. (1384). پیوند عمودی و انسجام معنایی در غزل های حافظ. علوم اجتماعی و انسانی دانشگاه شیراز, 22(3 (پیاپی 44)(ویژه نامه زبان و ادبیات فارسی)), 124-134.
علی منش، و.، و قاسمی، ا. (1390). شکل گیری و تکامل ساخت «ترکیبات خاص» در سبک هندی. سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب), 4(3 (پی در پی 13)), 231-243.
غلامی, مجاهد. (1395). بود و نمودهای «معنی» و «مضمون» در سبک هندی. فنون ادبی, 8(4), 177-190.
فنایی اشکوری، م. (1390). معرفت شهودی در عرفان اسلامی. پژوهش نامه عرفان, 3(5), 137-157.
فوکو، میشل (1397) دیرینه‌شناسی دانش، مترجمان: نیکو سرخوش، افشین جهاندیده نشر نی
قریشی زهراالسادات، حاجی‌زاده مهین. (۱۳۹۵) بازتابش‌های نقش اسطوره‌ای خورشید در مثنوی مولانا. مطالعات عرفانی.; ۱ (۲۳) :۱۳۲-۹۹
کاریر مارتین، تفسیری برهان (1395) معرفت شناسی تاریخی: در تنوع و تغییر ارزش های معرفت شناختی علوم،تاریخ نو شماره 17
مبارکی، ساجده؛ رضویان، حسین (1393) استعاره ی دستوری در متون علمی و ادبی زبان فارسی، مجموعه مقالات دانشگاه علامه طباطبایی، شماره 332، 1091 تا 1116.
متدین رقیه (1385) بررسی تأثیر مسائل اجتماعی و محیطی شبه قاره هند و پاکستان در سبک هندی،
محسنی، م. (1386). ژاک لکان, زبان و ناخودآگاه. پژوهش زبان های خارجی, -(38), 85-98.
نجفی ساسان، احمدی علیایی سعید. تحلیل روانشناختی تجلّی یأس و ناامیدی در غزلیات کلیم کاشانی. فصل‌نامه علمی عرفانیات در ادب فارسی. ۱۳۹۷; ۹ (۳۴) :۲۴-۴۶
وثاقتی جلال, محسن. (1399). بازخوانی مفهوم «آل» در مثنوی با تأکید بر نظریۀ افق معنایی گادامر. پژوهش های دستوری و بلاغی, 10(17), 325-351.
وفایی، ع.، و رهبان، س. (1390). بررسی چند شگرد نحو در غزلیات بیدل دهلوی. کهن نامه ادب پارسی, 2(1 (پیاپی 3)), 113-132.
Abraham, Licyamma, Hinduism and Its Symbols (April 7, 2017). International Journal of Management, Technology and Social Sciences (IJMTS), ISSN : 24XX-XXXX, 1(1), 2017, 26-32, 2017, Available at SSRN: https://ssrn.com/abstract=2964643
Qin, Z., & Song, Y. (2020). The Sacred Power of Beauty: Examining the Perceptual Effect of Buddhist Symbols on Happiness and Life Satisfaction in China. International journal of environmental research and public health, 17(7), 2551. https://doi.org/10.3390/ijerph17072551
Literary Criticism
Volume 15, Issue 60
Summer 2022
Pages 229-266