دانشگاه تربیت مدرس فصلنامۀ نقد ادبی 2008-0360 12 46 2019 09 23 The Study of Literal Eco-Semiotics: Theory and Methodology نشانه- بوم زیست ادبی: نظریه و روش 69 89 18809 FA حمیدرضا شعیری دانشگاه تربیت مدرس فاطمه سیدابراهیمی استادیار گروه زبان انگلیسی، واحد سیرجان، دانشگاه آزاد اسلامی، Journal Article Whenever the place and quality of life simultaneously cause formation of predicates created by transmission of one situation to the other, we face eco-semiotics. As the basic elements forming human’s ecology are place and quality related to the place, therefore each ecology can be known as the tranjective chain. Berque, calls this tranjective chain mesology. Ecology can be a process if we consider a situation relating to a pre-situation and also cooperating to the next situation. In this process each existentialism is ready to be transferred to a new existentialism in the case of being put in the tranjective chain. This process formation is based on the idea that no existence is independent of the other existence. The best achievement of this mesologic idea is the deletion of bipolar world. Each existence has the ability of transmission inside the place and movement to the other existence. That’s why considering the existed experiments shows the formation of predicated based on the figures and interactive situations that each existence is completed on the process of action based on discontinue that cause its completion and transmutation. Regarding the subject, existences are various and grow up gradually inside time and place which are capable of being transferred. Our main aim of this research is showing the quality of existence growth and our main approach on this paper is formed by concentrating on human semiotics and visibility of existence. Also we’ll try to render literal eco-semiotics theory based on Berque’s mesologic idea and tranjective chain.<br> <span>هرگاه مکان و کیفیت زندگی در تلاقی با یکدیگر سبب شکل</span><span dir="LTR">­</span><span>گیری گزاره</span><span dir="LTR">­</span><span>هایی شوند که بر اثر انتقال از یک وضعیت به وضعیت دیگر به‌دست آیند، با نشانه ـ بوم­زیست مواجهیم. عناصر شکل‌دهنده بوم­زیست­ها انسان، مکان و کیفیتی است که به مکان نسبت می­دهیم. بوم­زیست را می‌توان زنجیره­ای تراانسان ـ مکانی یا به نقل از بِرک، مزولوژی دانست که به‌معنای قابلیت انتقال، حرکت، حضور و تحول در یک مجموعه است. اگر هر موقعیتی را وابسته به یک پیش‌موقعیت و در تعامل با موقعیت بعدی بدانیم، باید بوم­زیست را فرایند بدانیم. در این فرایند، هر بُوِشی آمادگی تبدیل شدن به بُوِشی جدید را دارد، به این شرط که در زنجیره تراانسان ـ مکانی قرار گیرد. مهم‌ترین دستاورد دیدگاه مزولوژیک، حذف جهان دوقطبی است. حال چگونه نشانه ـ بوم­زیست شکل می­گیرد؟ هر حضوری قابلیت جابه‌جایی در درون مکان و حرکت به‌سوی دیگری جهت تبدیل شدن به حضوری جدید را دارد. بنابراین توجه به تجربه زیسته، شکل­گیری گزاره­ها براساس ادراک و موقعیت­­های تعاملی نشان می­دهد هر حضور به‌واسطه جهش و گسست­هایی که سبب تکامل آن می­شود، خود را در مسیر فرایند کنش تکامل می­بخشد. حضورها متکثرند و درون زمان و مکان، در طول فرایند کنشی رشد می­کنند. هدف اصلی این پژوهش نشان دادنِ چگونگی این رشد و امکان تکثیر و انتقال آن به گزاره­های جدید است. رویکرد اصلی این مقاله با تمرکز بر نشانه ـ انسان­شناسی و پدیدارشناسی حضور شکل گرفته است. همچنین با استفاده از روش تحلیل کیفی تلاش می‌کنیم تا نظریه نشانه ـ­ بوم­زیست ادبی را با تکیه بر دیدگاه مزولوژیک بِرک و زنجیره تراانسان مکانی ارائه کنیم. </span> <br> https://lcq.modares.ac.ir/article_18809_f8bdcc67bbcdb2b701040f5926b90712.pdf