دانشگاه تربیت مدرس فصلنامۀ نقد ادبی 2008-0360 9 35 2016 10 22 Novel: Factual Reality or Representational Narrative? A Study of Verisimilitude Techniques in Early Persian Novels رمان، واقعیتی عینی یا روایتی برساخته: بررسی شگردهای واقعی نمایی در نخستین رمانهای فارسی 53 70 18712 FA هاشم صادقی محسن آباد استادیار، زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه نیشابور Journal Article This study intends to investigate verisimilitude techniques and provisions in early Persian novels. In order to do this, various techniques of verisimilitude deployed in novels written from 1300 to 1320 (1920-1940) are extracted and categorized. Then the rationale behind this usage and their relation to the conventions and presuppositions of the novel on one hand, and the social context of that period on the other hand, are analyzed. The authors of that period have vouched for the reality of the events of the stories from authentification narrative strategies and at time, quite directly, presented some viewpoints concerning the relation of the novels’ content to reality, asserting those events as the reiteration of objective realities. Insistence on rendering the events of the novel as reality has its roots in the embryonic nature of this medium, belief in pedagogical function of the novel, prejudices against this new medium, and the intellectuals’ belligerent stance on it. هدف این پژوهش، بررسی شیوه‌ها و تمهیدات واقعی‌نمایی در نخستین رمان‌های فارسی است. به این منظور، شگردهای مختلف واقعی‌نمایی از رمان‌های نگاشته‌شده در فاصله سال‌های 1300 تا 1320ش. استخراج و دسته‌بندی شده‌اند. سپس، دلایل استفاده از این شگردها و نسبت آن با پیش‌انگاره‌های گونه ادبی رمان و مسائل اجتماعی زمان نگارش آثار واکاوی شده است. نویسندگان این دوره، واقعیتِ رویدادهای داستان را با استفاده از شگردهای روایی اعتباربخش، ضمانت نموده‌اند و گاه نیز، به‌صورت مستقیم، دیدگاه‌هایی در باب نسبت محتوای رمان با واقعیت، طرح نموده و رخدادهای رمان را بازگفت واقعیت عینی دانسته‌اند. اصرار بر واقعی نمایاندن رویدادهای داستان ریشه در نوپایی ژانر رمان، اعتقاد به کارکرد آموزشی ادبیات، پیش‌داوری‌های منفی در باب این گونه ادبی و مواضع ستیزگرانه روشنفکران در قبال آن دارد.<br> اصرار بر واقعی نمایاندن رویدادهای داستان ریشه در نوپایی ژانر رمان، اعتقاد به کارکرد آموزشی ادبیات، پیش‌داوری‌های منفی در باب این گونه ادبی و مواضع ستیزگرانه روشنفکران در قبال آن دارد. https://lcq.modares.ac.ir/article_18712_42b5ce9d23645f2bae146063b2218ae7.pdf