دانشگاه تربیت مدرس فصلنامۀ نقد ادبی 2008-0360 8 30 2015 06 22 A Study of the Function of “Mind” in the Formation of Ruzbihan’s “Mystical Experiences” تحلیل کارکرد "ذهن" در صورت‌بندی "تجربه‌های عرفانی" روزبهان 119 144 18680 FA معین کاظمی فر دانشگاه تربیت مدرس تهران غلامحسین غلامحسین زاده دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تربیت مدرس تهران Journal Article The scholars who study mystical experience are often divided into two main groups. The first group is advocates of “essentialism.” The advocates of essentialism believe that mystical experience is self-determining and mind-independent; therefore they think all mystical experiences share the same essence and features that are universal and trans-cultural. The second group has a constructivist approach. For them, there is a fundamental relationship between mind of the mystic and hisher mystical experiences. They believe that former experiences and backgrounds form the mystical experience and therefore the mystical experience is an individual phenomenon affected by the mind, language, and traditions of the mystic. This article defends the constructivist approach by providing various evidences from the mystical experiences of Ruzbihan that is reported in his spiritual autobiography, <em>Kashf al-Asrar</em>. To do this, as one of the most important component of Rouzbahan’s cognitive world, we analyze his tendency toward concrete, tangible, and embodied phenomena. The result of this research demonstrates that, as constructivists scholars have said, Ruzbihan’s belief that “the human body is the manifestation of God” led him to attribute anthropomorphic features to God and angels in his mystical experiences and visionary dreams تحلیل کارکرد "ذهن" در صورت‌بندی "تجربه‌های عرفانی" روزبهان چکیده در مواجهه با مسئله نسبت "ذهن" عارف و "تجربه‌های عرفانی" او، دو دیدگاه عمده وجود دارد. دیدگاهی که با نام "ذاتگرایی" شناخته می‌شود بر این باور است که تجربه‌های عرفانی، دارای ذات مستقل از ذهنِ عارفِ تجربه‌گر هستند و در مقابل دیدگاهی که به "ساختگرایی" معروف است می‌پندارد که تجربه‌های عرفانی مانند دیگر وجوه شخصیتِ عارف از جهانِ ذهنی او متاثر است. این تحقیق در پی آن است که با ارائه نشانه‌های فراوان از تجربه‌های عرفانی روزبهان -که وی آنها را در کتاب کشف الاسرار خود گزارش کرده است- صحت دیدگاه ساختگرایان را در مورد متاثر بودن تجربه‌های عرفانی عارف از جهانِ ذهنی را نشان دهد. برای این منظور کارکرد "گرایش به امر محسوس و انسانی" بعنوان یکی از بنیادی‌ترین مولفه‌های سازنده جهانِ ذهنی روزبهان در صورت بندی تجربه‌های عرفانی و کیفیت رویت‌های وی مورد تحلیل قرار گرفته است. کلیدواژگان: روزبهان، تجربه عرفانی، کشف الاسرار، ساختگرایی، ذهن، امر محسوس و انسانی. https://lcq.modares.ac.ir/article_18680_8217a05f48b7299703840cf2beb6b4bb.pdf