دانشگاه تربیت مدرس فصلنامۀ نقد ادبی 2008-0360 5 19 2012 11 21 Bakhtin Fever in Iran تبِ تند باختین در ایران 200 210 18560 FA عیسی امن خانی استادیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه گلستان Journal Article . میخائیل باختین از آن دست متفکرانی است که هرچند در زمان حیاتش شهرت چندانی نیافت، هرچه از خاموشی­اش می­گذرد، او و نظریۀ «منطق گفت وگویی­اش» با اقبال فراوان و روزافزونی روبه رو می شود؛ تا آنجا که برخی او را بزرگ­ترین نظریه­پرداز ادبیات در سدۀ بیستم می­دانند (تودروف، 1377: 7). همین غنای اندیشه و همخوانی نظریۀ او با دغدغه­های انسان معاصر سبب شده است تا مورد توجه بسیار محققان حوزه­های گوناگون و به ویژه علوم انسانی قرار گیرد. محققان ایرانی نیز از این قاعده مستثنا نبوده، به باختین و آرای او روی خوش نشان داده­اند و کتاب­ها (مانند <em>دموکراسی گفت وگویی</em> اثر منصور انصاری) و مقاله های بسیاری را با توجه به اندیشه­های این متفکر روسی نوشته اند. اما متأسفانه، این توجه به آرای باختین همیشه دقیق و درست انجام نشده است؛ چنان­که مطالعه و بررسی برخی از آخرین مقالاتی که با الهام از آرای باختین به چاپ رسیده­اند، یعنی «گفت وگومندی و چندصدایی در شعر حافظ» و «چندصدایی در رمان زنان ایران»¹ گویای درستی این ادعایند. هدف مقالۀ حاضر نیز نقد مقالات نام برده است. https://lcq.modares.ac.ir/article_18560_906f101975a14177b22cb707a76c211d.pdf