دانشگاه تربیت مدرس فصلنامۀ نقد ادبی 2008-0360 5 17 2012 05 21 A Closet for Ideology: A Semiology and Interpretation of âGiyahi Dar Gharantinehâ by Bijan Najdi based on the Theory of Ideology and Power Discourse صندوق‌خانه ایدئولوژی تأویلِ نشانه شناسی «گیاهی در قرنطینة» بیژن نجدی... 110 120 18542 FA سینا جهان دیده کودهی عضو هیئت علمی تربیت معلم بنت الهدی رشت Journal Article The interpretation and comprehension of a literary work based on sociological theories usually requires an eclectic approach. Such an approach unveils different aspects of a literary work and at the same time examines the validity of the theories. This article is a structural, semiological, and hermeneutical approach towards “Giyahi dar gharantineh” from the collection of short stories, Yozpalangani ke ba man davideh-and,[1] by Bijan Najdi based on the theory of ideology and power discourse. First, we determined the metatextual and textual signs and then all the signs were interpreted in the web of textual signification. Finally, the meaning-making codes were recognized according to the theory of ideology–in Marx, Althusser, and Žižek–and power discourse in Foucault. The overall aim of the article, apart from recognizing the intertextual aspects and narrative structures, decoding the textual signs, and understanding the hidden textual structure of the story, is to determine the macro-metaphor which can function as a common nucleus for all the stories. The tenors of this metaphor are the dominance of ideology and the illusion of identity. [1] The Leopards who have Run with Me تأویل و فهم هر اثر ادبی بر پایۀ نظریه های جامعهشناختی، نوعی تلفیق روش ها و ترکیب نگرش هاست؛ چنان که هم زاویه های تاریک اثر ادبی را روشن می کند و هم نظریه ها را به آزمون می گذارد. این مقاله رهیافتی است ساختاری و نشانهشناختی و تأویلی بر داستان کوتاه «گیاهی در قرنطینة» بیژن نجدی از مجموعه داستان یوزپلنگانی که با من دویده اند که بر اساس نظریه ایدئولوژی و گفتمان قدرت نوشته شده است. ابتدا، نگارنده نشانه های فرامتنی و متنی داستان را به تفکیک توصیف و تبیین کرده، سپس همه این نشانه ها را در شبکه ای از دلالت های متنی تأویل نموده و سرانجام کنش های معناساز و معناآفرین متن را با نظریه ایدئولوژی (مارکس، آلتوسر و ژیژک) و گفتمان قدرت (فوکو) همساز کرده است. هدف این مقاله، جدا از شناسایی ابعاد بینامتنی، ساخت های روایی، رمزگشایی نشانه های متنی و دریافت ساختار پنهان متن داستان «گیاهی در قرنطینه»، کوششی برای دست یابی به استعاره کلانی است که می تواند هسته مشترک مضامین داستانیِ یوزپلنگانی که با من دویده اند باشد؛ استعارهای که سلطۀ ایدئولوژی و توهمِ هویت، مستعارٌله آن است.

https://lcq.modares.ac.ir/article_18542_bb6d2babd7797d94d8f4a8600bc9b44e.pdf