دانشگاه تربیت مدرس فصلنامۀ نقد ادبی 2008-0360 4 16 2011 12 22 A Study of the Temporality of Narrative in Four Plays by Naghmeh Samini زمانمندی روایت در چهار نمایشنامه نغمه ثمینی 85 104 18531 FA رفیق نصرتی دانشجو دکتری ادبیات نمایشی فریندخت زاهدی استادیار دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران Journal Article The experience of time, like anything else in the world, can manifest itself in the text. Time is regarded as a structural element of the text. One characteristic of narrative is that time is considered as the main element of representation tool and the represented object. Therefore, time is described in the light of the chronological relationship between story and the representing text. By analyzing the time of the story and the time of the representing text, it can be concluded that in all the four plays of Naghmeh Samininarrative has two kinds of temporalities: the cyclic and the linear. The linear temporality gives a dramatic characteristic to the text, while the cyclic temporality gives an epic characteristic to the text. The cyclic temporality is always connected to a particular place and somehow reveals the feminine subjectivity governing the text. This study aims to show that when the linear temporality is dominant, the text is dramatic, and when the cyclic temporality is dominant, the text becomes narrative, while both temporalities exist in these four plays simultaneously. تجربه زمان مثل هرچیز دیگری در جهان می تواند در هر متنی نمود پیدا کند. عنصر زمان، عنصر سازه ای متن به شمار می آید. مختصه روایت به این است که در آن، زمان مؤلفه اصلی ابزار بازنمایی (زبان) و شی ء بازنموده به شمار می آید. بنابراین، زمان در پرتو روابط گاهشماری میان داستان و سخن بازنموننده آن معنا می یابد. با تحلیل زمان داستان و زمان سخن بازنموننده آن، نشان داده می شود که در هر چهار نمایشنامه مورد بررسی در این پژوهش، روایت دارای دو نوع زمانمندی است: زمانمندی یادواره‎ای و زمانمندی خطی. زمانمندی خطی خصلتی دراماتیک به متن می دهد و زمانمندی یادواره ای خصلتی روایی. زمانمندی یادواره ای همیشه در پیوند با مکان خاصی قرار می گیرد و به نوعی می تواند نشان دهنده ذهنیت زنانه حاکم بر متن باشد. در این مقاله، برآنیم تا نشان دهیم درحالی که در هر چهار نمایشنامه هر دو زمانمندی وجود دارد، در هر نمایشنامه ای که در آن زمانمندی خطی غلبه بیشتری دارد، متن خصلت دراماتیک دارد و هر نمایشنامه ای که در آن زمانمندی یادواره ای غلبه دارد، متن خصلت روایی دارد. https://lcq.modares.ac.ir/article_18531_35befb8d43bc548a8d9c271ae5b7f4b2.pdf