دوره 11، شماره 42 - ( 1397 )                   جلد 11 شماره 42 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML Print


دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تربیت مدرس
چکیده:   (288 مشاهده)
بدون فراموش کردن حضور پراکندۀ ایرانی‏تباران در کشورهای حوزۀ تمدنی مشترک با ایران از آسیای صغیر و شامات قدیم (ترکیه و عراق) تا آسیای مرکزی و قفقاز و از آنجا تا غرب چین و شبه‎قارۀ هند، امروزه فارسیزبانان تنها در سه کشور ایران، تاجیکستان و افغانستان متمرکز هستند. مردمان این کشورها به ‏رغم داشتن سه ملیت جداگانه و گذرنامه‏ ایِ ایرانی، تاجیک، افغانستانی به یک نژاد و فرهنگ یگانه تعلق دارند که در خاطرات آن‏ ها در دفتر گذشتۀ مشترک این سه ملت از اسطوره تا تاریخ ثبت شده است. مسئلۀ اصلی این پژوهش تحلیل سازه‏ های کلان‏ هویت ملی آریایی ‏تباران در میراث شعری گل‏رخسار صفی ‏اوا (تولد 1947م)، بانوی شهیرِ ادب معاصر تاجیک است. نگارنده این پژوهش را در چارچوب بنیادهای نظری مکتب رمانتیسم سامان داد و براساس اهداف پژوهش کلانهویت ملی آریایی‏ تباران را ذیل پنج سازۀ کلان‏ هویتِ ملی شاملِ «سرزمینِ مادری (ذیلِ آریانا)؛ نظامِ اسطوره‏ایِ ملی (ذیلِ ملتِ خورشید)؛ تبارِ ملی (ذیلِ ایران و توران)؛ زبانِ ملی (ذیلِ زبان مادری)؛ شاهکارِ ملی (ذیلِ شاهنامۀ فردوسی و بازتولید و بازآفرینی آن)» به‏ مثابۀ یکی از نمودهای برجستۀ رمانتیسم در قالب ناسیونالیسم فرهنگی در دیوان شاعر دسته‏ بندی و تحلیل کرد. تحلیل دیوان شاعر نشان داد روند رجوع شاعر به سازه‏ های کلان ‏هویت ملی ارتباط مستقیمی به تحولات تاریخی و اجتماعی شاعر در دورۀ زندگی وی داشته است. این رجوع در دورۀ استقلال بسیار معنادار بوده؛ به‏ گونه‏ای که می‏ توان شکلگیری و تکامل دستگاه اندیشگانی وی را در این زمینه به همین دوره مرتبط دانست.
     

دریافت: ۱۳۹۷/۵/۲۲ | پذیرش: ۱۳۹۷/۷/۳ | انتشار: ۱۳۹۷/۷/۳