دوره 11، شماره 42 - ( 1397 )                   جلد 11 شماره 42 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

پورمظفری داوود. دیرینه‌شناسی و تبارشناسی کرامات صوفیان؛ مطالعۀ موردیِ «طعام اندک و اِطعام بسیار». نقد ادبی. 1397; 11 (42)

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-29-25478-fa.html


دانشگاه شهید چمران
چکیده:   (352 مشاهده)
بخش قابل ­توجهی از مناقب­نامه­های صوفیان به بیان کرامت­های پیران تصوف اختصاص یافته است. هدف این مقاله آن است که ابتدا از منظر دیرینه­شناختی نظام­های حقیقت و گزاره­های معنابخش به امر خارق عادت را در مناقب­نامه­های صوفیان، مناقب­نامه­های شیعی، سیره­های نبوی، عهد جدید و عهد قدیم به دست دهد، آنگاه از دید تبارشناختی نقشِ کرامت­های صوفیان را در روابط و مناسبات قدرت نمایان سازد. از نظرگاه دیرینه­شناختی، «تأیید آسمانیِ» پیران تصوف اندیشۀ نهفته­ای است که در پشت اَعمال خارق عادت جای گرفته است. امر خارق عادت در مناقب­نامه­های شیعی به­مثابه «ولایت و تداوم جانشینی پیامبر اسلام»، در سیرت­نامه­های نبوی به­منزلۀ «برتری پیامبر اسلام و دین او» بر سایر انبیا و ادیان و در عَهدَین به­عنوان نشانۀ «مؤیِد نبوت» پدیدار می­گردد. تأیید آسمانی پیران تصوف و امکان بروز و ظهور کرامت از سوی آن­ها، گفتمان تصوف را در میدانی از نیروهای اجتماعی­ـ­ سیاسی و روابط و مناسبات قدرت وارد می­سازد و از این طریق تصوف را که در دوره­های آغازین به روی­گردانی از مناسباتِ دنیایی شُهره بود، به جنبه­های زمینی حیات اجتماعی پیوند می­زند. هرچند کانون توجه این مقاله بر یکی از کرامت­های صوفیان (طعام اندک و اطعام بسیار) متمرکز بوده، از مطالعۀ کلان‌نگرانۀ امر خارق عادت غافل نبوده است.
     

دریافت: ۱۳۹۷/۳/۱۶ | پذیرش: ۱۳۹۷/۷/۳

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code