دوره 6، شماره 21 - ( 1392 )                   جلد 6 شماره 21 صفحات 185-190 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

formalismand tarikhe jahangoshaye joveiny. LCQ. 2013; 6 (21) :185-190
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-29-10486-fa.html
جلیلی تقویان مصطفی. صورتگرایی و تاریخ جهانگشای جوینی. نقد ادبی. 1392; 6 (21) :185-190

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-29-10486-fa.html


سازمان سمت
چکیده:   (5081 مشاهده)
نزدیک به دو دهه از رواج جدی نظریه ادبی در ایران می گذرد. در این مدت چندین بار این پرسش مطرح شده است که آیا نظریه ادبی برای ادبیات فارسی مفید بوده است؟ آیا کاربران این نظریات توانسته اند آن ها را بومی کنند و به صورتی طبیعی با ادبیات ما پیوند دهند؟ این پرسش ها همچنان مطرح هستند. این امر نشان از آن دارد که نظریه ادبی نتوانسته است به اهداف خود دست یابد. پیش از هر چیز باید میان طرح نظریه ادبی در غرب و در ایران تفاوت گذاشت چرا که نحوه برخورد ما با این نظریات، متفاوت است با نحوه برخورد غرب که در واقع صاحبِ نظر هستند. برای یک غربی تفاوت چندانی میان آموزش ادبیات و آموزش نظریه ادبی وجود ندارد. از آنجا که این نظریات از یک سو ریشه در متون ادبی خود آن ها دارد و از سوی دیگر زاده تحولات علمی و فلسفی جوامع آن هاست بنابراین کسی که می خواهد در آنجا در حوزه ادبیات فعالیت کند به صورتی طبیعی با این گونه نظریات آشنا می شود و شاید با اندکی اغراق بتوان گفت در آن ها نفس می کشد. اما درست به سبب نبود این دو علت در ایران و بنابراین وارداتی بودن نظریه، کاربر ادبیات نظریه ادبی را به چشمی بیگانه می نگرد. از آشنایی تا بیگانگی فاصله ای است که توسط اشتباهات پر می شود. بنابراین نحوه برخورد با این موجود بیگانه دشواری ها و ظرافت های زیادی می طلبد
واژه‌های کلیدی: نقد، تاریخ جهانگشا، صورتگرایی
متن کامل [PDF 143 kb]   (1775 دریافت)    
نوع مقاله: نقد مقاله | موضوع مقاله: نقد فرمالیستی
دریافت: ۱۳۹۲/۲/۱ | پذیرش: ۱۳۹۲/۱/۱ | انتشار: ۱۳۹۲/۳/۲۹

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code