دوره 2، شماره 8 - ( 1388 )                   جلد 2 شماره 8 صفحات 111-140 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

moosavy S K, homayoon F. Passive Nihilism in “Boof e koor”. LCQ. 2010; 2 (8) :111-140
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-29-4489-fa.html
موسوی سید کاظم، همایون فاطمه. پوچ انگاری منفعل در "بوف کور". نقد ادبی. 1388; 2 (8) :111-140

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-29-4489-fa.html


1- شهرکرد. کیلومتر 2 جاده سامان. دانشگاه شهرکرد. صندوق پستی 115. دانشکده ادبیات. گروه زبان و ادبیات فارسی
2- فارس. مرودشت. صندوق پستی 73715-696. فاطمه همایون
چکیده:   (19474 مشاهده)
چکیده: نیست انگاری راوی در بخش اول "بوف کور" و وجوه تشابه آن با نیست انگاری نیچه، موضوعی است که پیش از این از سوی نگارندگان این مقاله مورد بررسی قرار گرفته است. در عین حال که پیروی راوی از نیچه در این اثر هدایت قابل انکار نیست، این نیست انگاری با آن چه که نیچه آن را "نیست انگاری فعال" معرفی می کند و در عملِ "زرتشت" متجلی می شود، تفاوت زیادی دارد. وجوه تمایز راوی از زرتشت را می توان در بخش دوم بوف کور - که در واقع بخش عملی نیست انگاری این کتاب است – مورد مطالعه و بررسی قرار داد. این مقاله به معرفی وجوه تمایز و افتراق "زرتشت" و "راوی" بوف کور می پردازد و "نیست انگاری منفعل" را به خصوص در بخش دوم این کتاب بررسی خواهد کرد و یادآور می شود که اگر چه راوی استدلال نیچه را در ذهن خود مرور کرده، آن را می پذیرد و در بخش اول کتاب، نابودی "دختر اثیری" را در ذهن خود می پروراند، نفوذ عمیق این دختر - که در واقع جلوه ای از دنیای ماوراست – در کنار انفعال راوی مانع از آن می شود که او بتواند در عمل، تأثیر حضور "لکاته" را – که نماد اجتماعی دختر اثیری است- از زندگی خویش بزداید.
متن کامل [PDF 268 kb]   (3690 دریافت)    

دریافت: ۱۳۸۷/۱۲/۱۴ | پذیرش: ۱۳۸۸/۷/۱۲ | انتشار: ۱۳۸۹/۳/۲۲

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید