دوره 9، شماره 36 - ( 1395 )                   جلد 9 شماره 36 صفحات 143-163 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Toghiani I, Faiez M Z, Agha Hosaini H. Critical notion and ironic discourse in “announcement of earth’s Inheritance”. LCQ. 2016; 9 (36) :143-163
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-29-3913-fa.html
طغیانی اسحاق، فایز محمد ظاهر، آقاحسینی حسین. اندیشۀ انتقادی و بیان آیرونیک در «بیان نامۀ وارثان زمین». نقد ادبی. 1395; 9 (36) :143-163

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-29-3913-fa.html


1- دانشگاه اصفهان
چکیده:   (2072 مشاهده)
پس از سقراط و افلاطون بحث‌های فراوانی در مورد آیرونی صورت گرفته اما تاکنون تعریف واحدی که حد و مرز آن را مشخص کند انجام نشده است، اما تمامی محققان بر این نکته اتفاق نظر دارند که آیرونی با نوعی پنهان کاری مطلبی را برخلاف نظر حقیقی شاعر ارائه می‌دهد. آیرونی در واقع نوعی از نگاه و جهان بینی است که صناعات ادبی دیگری چون کنایه، هجو، طعنه، تضاد و پارادوکس را نیز در درون خود جای داده است. آیرونی به شکل متمایزی خنده و گریه را به هم پیوند می‌دهد چنانکه سایر شگردهای ادبی از انجام آن ناتوانند. مقاله پیش رو معرفی واصف باختری یکی از شاعران معاصر افغانستان است که به شکل چشمگیری از شگرد آیرونی استفاده کرده است، واصف در منظومۀ «بیان نامۀ وارثان زمین» صدای دردها و آمال مردم افغانستان است که دچار دگم اندیشی و جزمیت ویرانگر حاکمیت طالبان شده است، او در این منظومه با درآمیختن عواطف متناقض و نگاهی آیرونیک به بیان مسایل اجتماعی، فرهنگی و عقیدتی افغانستان می‌پردازد. این مقاله با تحلیل آیرونی‌های این منظومه نشان می‌دهد تا چه اندازه شاعر در بیان وضعیت تاریخی، سیاسی و اجتماعی کشور خود با موفقیت از شگرد آیرونی بهره برده و شعر آیرونیک خود را به یکی از مصادیق موفق شعر معاصر فارسی در افغانستان تبدیل کرده است.
متن کامل [PDF 400 kb]   (722 دریافت)    
نوع مقاله: نقد عملی | موضوع مقاله: بلاغت
دریافت: ۱۳۹۵/۴/۳۱ | پذیرش: ۱۳۹۵/۱۰/۱ | انتشار: ۱۳۹۵/۱۱/۶
* نشانی نویسنده مسئول: اصفهان

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code