دوره 12، شماره 45 - ( 1398 )                   جلد 12 شماره 45 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

کاظم زاده نسرین، روشنفکر کبری، میرزایی فرامرز، یوسفیان کناری محمدجعفر. تبیین الگوی تحلیل روانشناسانه مکان داستانی . نقد ادبی. 1398; 12 (45)

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-29-34117-fa.html


چکیده:   (259 مشاهده)
تفسیر روان­شناسانه ادبی به عنوان یک خوانش معتبر بیشتر به انگیزه­های روانی خالق اثر می­پردازد و در تحلیل روان­شناسانه داستان غالباً به شخصیت و تفسیر جنبه­های روانی وی توجه دارد. اما به دیگر عناصر داستان همچون مکان که عنصری تأثیر­گذار در سیر حوادث داستان و تکامل آن است، پرداخته نمی­شود. موضوع اصلی این پژوهش ارائه­ی الگوئی برای خوانش روان­شناسانه مکان داستانی است؛ چرا که مکان هنری داستان، عنصری پویا و زنده است که هم تأثیر­گذار و هم تأثیر­پذیر است و هنرمندانه مکان واقعی را بازنمائی می­کند و می­تواند همچون شخصیت مورد تحلیل روان­شناسانه قرار گیرد. این مقاله بر آنست تا به روش توصیفی تحلیلی و با تکیه بر رویکرد روان­شناسی محیطی که نگاه خاصی به مکان و انسان دارد و دارای مؤلفه­هائی برای تحلیل روان­شناسانه مکان می­باشد، به ارائه­ی الگوئی جهت تحلیل روان­شناسانه مکان داستانی بپردازد. نتایج می­گوید که خوانش روان­شناسانه مکان داستانی با استفاده از مؤلفه­های روان­شناسی محیطی، آن را از یک عنصر ثابت، بی­روح  و واقع نما  به عنصری پویا، هنری و واقع گرا و اثربخش در داستان تغییر می­دهد که  ازجایگاه ارزشمندی در شبکه روابط عناصر روایت برخوردار است.
     

دریافت: ۱۳۹۸/۴/۱ | پذیرش: ۱۳۹۸/۴/۱ | انتشار: ۱۳۹۸/۴/۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA