دوره 4، شماره 16 - ( 1390 )                   جلد 4 شماره 16 صفحات 149-176 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Yousefian Kenari M J. A Stylistic Analysis of the Dramatic Dialogues in Akbar Radi’s Melody of Rainy City (1998). LCQ. 2012; 4 (16) :149-176
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-29-3389-fa.html
وسفیان کناری محمدجعفر ی. تحلیل سبک گفتارهای نمایشی در «مِلودی شهر بارانی» اثر اکبر رادی. نقد ادبی. 1390; 4 (16) :149-176

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-29-3389-fa.html


استادیارگروه ادبیات نمایشی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس
چکیده:   (2678 مشاهده)
این مقاله قصد دارد تا با به کارگیری «اصل همیاری گِرایس»، سبک ارتباطیِ گفتگوهای نمایشنامه «مِلودی شهر بارانی» (اکبر رادی، 1378) را تحلیل کند. «اشارتگرهای مکالمه¬ای» در روند یک ارتباط کلامی معمولاً ناشی از این ضرورت¬اند که دو سوی رابطه ناگزیرند گفته های خود را منسجم، شفاف و مرتّب ادا کنند. کشف این مسئله که آیا اِعمال الگوهای کاربردی زبان¬شناسی می¬تواند در فرآیند تحلیل روابط نمایشیِ معنادار میان شخصیت¬های درام مفید باشد یا خیر، در اولویت پژوهشی مطالعه حاضر قرار دارد. این تحقیق به روش توصیفی-تحلیلی و با مورد مطالعاتیِ منتخب از مجموعه نمایشنامه¬های معاصر ایرانی انجام می شود. «ملودی شهر بارانی» از نظر نمایشی واجد ارجاعات و اشارات صریح یا ضمنی مکررّی به گفتمان¬های اجتماعی، سیاسی و جلوه¬های فرهنگی و بومی موقعیت¬های زبانیِ رخداد اصلی است. تقابل نمایشی اشخاص ماجرا غالباً با توسعه تدریجی الگوی منسجمی از گفتگوهای معنادار پی¬ریزی شده و سپس در کلیّت نقشۀ داستانی اثر تعمیم یافته است. از این لحاظ می توان گفت که بافت¬های کلامی چندگانه و متکثّری همزمان در فضای رخداد اصلی نمایشنامه شکل می¬گیرند که فارغ از خاص¬بودگیِ هویت زمان و مکان روایی، واجد ظرفیت های زبانی مشخصی برای تحلیل اند.
متن کامل [PDF 259 kb]   (1818 دریافت)    

دریافت: ۱۳۹۰/۵/۲۳ | پذیرش: ۱۳۹۰/۱۰/۲۳ | انتشار: ۱۳۹۰/۱۲/۲۳
* نشانی نویسنده مسئول: تهران

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code