دوره 11، شماره 43 - ( 1397 )                   جلد 11 شماره 43 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

جاویدشاد مهدی، حدائق بهی. «گیله مرد» بزرگ علوی: علیه ایدئولوژی یا ابزاری ایدئولوژیک؟ . نقد ادبی. 1397; 11 (43)

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-29-30176-fa.html


چکیده:   (363 مشاهده)
در اقدامی بحث بر انگیز، لویی آلتوسر، ادبیات را در زمره ابزاری می داند که بوسیله آن ایدئولوژی حاکم اشاعه پیدا می کند. با این وجود، آیا آثاری که به وضوح به تبیین ابزارهای حکومتی می پردازند را می توان در این دسته بندی جای داد؟ داستان کوتاه «گیله مرد» نوشته بزرگ علوی به افشای اعمال قدرت نظام حاکم در قبال شخصیتی می پردازد که قواعد نظم طبقاتی را زیر پا گذاشته است. حضور پر رنگ ابزارهای سرکوبگر حکومتی، و تا حدی ابزار های ایدئولوژیک، در طول داستان، می تواند نشانگر وقوف نویسنده به کارکرد های این ابزار ها در تبدیل افراد به سوژه مورد نظر سیستم باشد که احتمالاً این تصویرگری، حاکی از تمایل او به تشریح این کارکردها برای مخاطبین خود است. این ادعا از این جهت قابل طرح است که علوی در سیاست گرایشاتی چپ گرا داشته و در بیان نابسامانی‌های اجتماعی، واقع‌گرایی از سبک های نوشتار اوست. سوالی که در اینجا مطرح می شود این است که آیا داستان «گیله مرد» علوی، تولیدی فرهنگی ست که پایه های ایدئولوژی حاکم را به لرزه در می آورد، یا اینکه در نهایت، خودِ داستان به ابزاری ایدئولوژیک، در خدمت نظام حاکم در می آید؟ در حالیکه پژوهش حاضر از طریق ارجاع به کتاب لنین و فلسفه و مقاله «سخنی در باب هنر» پاسخی آلتوسری به این سوال می دهد، از طریق دیدگاه «زیباشناسی دریافت» کاستی های رویکرد آلتوسری را نیز تبیین می کند.
     

دریافت: ۱۳۹۷/۱۱/۱۶ | پذیرش: ۱۳۹۷/۱۱/۱۶ | انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۱۶

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code