دوره 5، شماره 19 - ( 1391 )                   جلد 5 شماره 19 صفحات 99-131 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Jahandideh S. Typology of Shamlu’s Antagonism: A Phenomenological Study. LCQ. 2012; 5 (19) :99-131
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-29-1079-fa.html
جهاندیده کودهی سینا. پدیدارشناسی‌ و سنخ‌شناسی‌ مخالف‌خوانی‌های‌ احمد شاملو. نقد ادبی. 1391; 5 (19) :99-131

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-29-1079-fa.html


عضو هیئت علمی تربیت معلم بنت الهدی صدر رشت
چکیده:   (2496 مشاهده)
یکی از شکل های بودن ، اندیشیدن و آفریدن، مخالف خوانی است که در چالش با «دیگری» آشکار می شود. مخالف خوانی قرائت و بدخوانی کنش و ساختار اندیشه های آفریدۀ دیگری است . مهم ترین فرضیه های تحقیقی ِ مقاله این است که آشکارترین وجه پدیدارشناختی شعر معاصر ایران ، مخالف خوانی است و احمد شاملو بارزترین شاعری است که با روش های مخالف خوانی ، نه تنها به ساختارهای نو دست می یابد؛ بلکه این روش ها را در سایر فعالیت های فرهنگی خود استمرار می دهد. این مقاله از دو بخش تشکیل شده است . در بخش نخست، مفهوم مخالف خوانی به شکل پدیدارشناختی توصیف می شود که چگونه براساس تقابل ، گفت وگو و تخاصم شکل می گیرد و به فهم و آفرینش ساختارهای زبانی ، فرهنگی و زیبایی شناختی منجر می شود. در بخش دوم ، براساس مبانی نظری به­دست آمده، به سنخ شناسی انواع مخالف خوانی های احمد شاملو می پردازد. این مقاله به این نتیجه رسیده است که شاملو مخالف خوانی های خود را به چهار روش آشکار می کند: واژگون سازی ، بازی با ساختارها، تابوستیزی و اسطوره سازی
متن کامل [PDF 334 kb]   (2145 دریافت)    

دریافت: ۱۳۹۱/۲/۱۴ | پذیرش: ۱۳۹۱/۷/۱۰ | انتشار: ۱۳۹۱/۹/۱۴
* نشانی نویسنده مسئول: رشت

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code